تعارف...

تا به حال به این فکر کردین که تعارف توی فرهنگ ما ایرانیا چه ریشه ی عمیقی داره!!!

یا بهتر بگم....زندگی ما پر شده از تعارف...تعارفایی که گاهی واقعا از روی احترامن و گاهی هم کاملا از روی تزویر و ریا....

بارها شده که به افرادی برخوردیم که می دونیم که به هیچ وجه از ما دل خوشی ندارن و از اینکه ما رو به طور اتفاقی دیدن هم به شدت ناراحتن...ولی با این حال وقتی می بیننت می گن:

سلام ...نمی دونی چقدر خوشحالم که می بینمت...کلی دلم برات تنگ شده بود....

و در نهایت: تو رو خدا گاهی هم به ما سر بزنین...به خدا کلی خوشحال می شیم...

یا خیلی از حرفایی که ایرانیا در غالب تعارف می زنن:

جان من بفرمایید ... به خدا اگه بزارم .... قابلی نداره . ...خواهش می کنم ....خودت کلی قابلی...و...

و همه ی اینا در حالیه که هر دو طرف می دونن که تو ذهن طرف مقابل چی می گذره.. هر دو طرف این اصل رو که می گه::تعارف اومد و نیومد داره!!!:: رو خوبه خوب می شناسن .ولی  خوب.. به نوعی برای همدیگه نقش بازی می کنن...

از زندگیه اجتماعیه مردم که بگذریم ...می بینیم که حتی عرصه ی سیاست هم گرفتار همین تعارفاست ...چه بسا خیلی وقتا توی انتخابات ...استیضاح یا ...خیلی از سیاستمدارا حرف خودشون رو نمی زنن یا رای واقعی خودشونو رو نمی کنن چرا که مثلا طرف بزرگتر ماست...یا مثلا : یه زمانی نون و نمکشو خوردیم و از این جور حرفا...

با این حال هر چی فکر می کنم نمی دونم که امر تعارف که بخش عظیمی از فرهنگ ما رو تحت پوشش قرار میده ...مثبته یا منفی .!

ولی به یه جنبه مثبتش می تونم اشاره کنم...

و اونم اینه که باعث شده که این ملت با وجود این همه اختلاف و درگیری تا به امروز بتونن به خوبی و خوشی کنار هم زندگی کنن!